45 . أ . اگر يهودىها به صلحى دعوت شوند كه در آن همكارى كنند و آن صلح را عملى سازند ، مىتوانند به اين كار اقدام كنند ، در آن صورت مؤمنان نيز بايد آن صلح را بپذيرند مگر اين كه صلح با كسانى باشد كه در راه دين مىجنگند . 45 . ب . هر گروهى مسئول حفاظت و نگهبانى آن قسمت از شهر هستند كه روبه‌روى آن‌ها واقع شده است . 46 . يهوديان اوس همان حقوق را دارند كه پيروان اين سند از آن برخوردارند و پيروان اين سند ، بدون تعرّض و تجاوز به ديگران ، بايد رعايت دقيق‌ترين نكات آن را بنمايند . 47 . هر كس عمل خلافى مرتكب شود ، سزاى آن را خواهد ديد و به طور قطع خدا ضامن پرهيزگارترين افراد است و از آن كسى حمايت مىكند كه به بهترين وجه مطابق مندرجات اين دستور عمل نمايد . 48 . به طور قطع اين دستور ( سند ) از كسى كه ستم كار و عهدشكن و متجاوز باشد ، حمايت نخواهد كرد و هر كس از شهر خارج شود و هر كس در مدينه بماند ، مأمون و مصون خواهد بود مگر كسى كه ظلم كند و بر خلاف مندرجات اين منشور ( سند ) عمل كند و به طور قطع و مسلّم خدا پناه دهندهء كسانى است كه نيكوكارى را پيشه كنند و پرهيزگارتر باشند و محمّد ( ص ) فرستادهء خداست . « 1 » اين بود سند مهمّى كه مورّخان چنان كه بايد به آن اهتمام نورزيدند و نويسندگان و پژوهش‌گران در مطالعه و بررسى مفاد آن كوتاهى به خرج دادند .

--> ( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، 2 / 147 - 150 ؛ البداية و النهايه ، 3 / 224 - 226 ؛ الاموال ، 202 - 207 ؛ مجموعة الوثائق السياسة ؛ مسند احمد ، 1 / 271 ؛ مسند ابو يعلى ، 4 / 366 - 367 ؛ ترجمه اين سند از مرحوم سيّد غلامرضا سعيدى است كه در كتاب تاريخ صدر اسلام ، صص 348344 - آمده است .